piątek, 20 listopada, 2026
Dom i wnętrze

Lanza Atelier: meksykański duet, który ma kształtować architekturę

Lanza Atelier: meksykański duet, który ma kształtować architekturę

Meksykańskie biuro Lanza Atelier rok zaczęło jako autor tegorocznego Serpentine Pavilion, a kończy go jako wybór Fridy Escobedo na architektów, którzy wpłyną na następne dwie dekady. Za pracownią stoją Alessandro Arienzo i Isabel Abascal. Ich wspólna historia zaczęła się od publicznych toalet.

Od toalet przy ścieżce rowerowej do pawilonu w Londynie

W 2015 roku do Arienzo zgłosił się klient kończący budowę ścieżki rowerowej w Meksyku. Okazało się, że trasa wymaga zaplecza sanitarnego. Arienzo zaprosił do projektu Abascal, pochodzącą z Madrytu, i tak powstała ich współpraca.

Zamiast typowych kabin zaprojektowali półotwarte konstrukcje z bloków betonowych, wypełnione roślinnością. Tworzą one sieć zacienionych miejsc odpoczynku na odsłoniętej trasie. Toalety damską i męską oddzielają bambusy, a umywalki są wspólne. To świadomy pomysł architektów, którzy chcieli, by użytkownicy współistnieli w atmosferze wzajemnego szacunku.

Abascal podkreśla, że już przy pierwszym projekcie musieli wypracować język, który nie należał ani do niej, ani do Arienzo, tylko do Lanza. Z kolei Escobedo, która była jedną z nauczycielek Arienzo na uczelni Universidad Iberoamericana w Meksyku, tak oceniła ich pracę:

„Ich prace są poetyckie i intelektualnie rygorystyczne” – powiedziała Frida Escobedo.

Jeden materiał, dużo zabawy

Projekty Lanza są oszczędne: bez koloru i ozdób, często oparte na jednym materiale. W pawilonie Serpentine użyli lokalnej cegły sienna, a falujące mury nawiązują do angielskiego krajobrazu. W domu w Cancún sięgnęli po formy i materiały inspirowane muszlami ślimaków morskich. Zaprojektowali też wystawę Re-Source, której elementy goście mogli zabrać do domu, oraz krzesła Family of 4, powstałe po narodzinach drugiego syna.

Arienzo przekonuje, że skrajne ograniczenie materiałów to raczej etap niż znak firmowy. Ważniejszy jest sposób wyboru: materiał ma wynikać z miejsca i z tego, co jest pod ręką, a budowanie ma być jak najmniej agresywne. Mniej materiałów to też więcej uwagi dla przestrzeni i łatwiejsze „drugie życie” pawilonów, które z zasady da się rozebrać.

Abascal zauważa, że prostotę trudno osiągnąć, bo zaczyna się od złożoności, a potem trzeba ją oczyszczać. Właśnie tu pojawia się zabawa: badanie elementów, odwracanie ich i manipulowanie nimi.

Dwie role i plany na przyszłość

Arienzo żartobliwie nazywa siebie „złym policjantem”. Abascal opisuje jego spojrzenie jako „laserowe oko”, które wychwytuje to, co miasto tworzy nieformalnie. On z kolei mówi, że to ona nadaje projektom sens, łącząc je z historią, literaturą i sztuką.

Obecnie pracownia projektuje dom w Los Angeles w miejsce zniszczonego przez pożary, kilka realizacji w mieście Meksyk oraz wystawę Expanded Tradition o współczesnym meksykańskim rzemiośle dla katarskiego muzeum M7. Abascal w czasie rozmowy jechała na Wyspy Kanaryjskie, by badać migracje ptaków i ciążę.

Długiego planu nie mają. Najbardziej chcą zajmować się mieszkalnictwem, zwłaszcza zbiorowym. Marzy im się branża, która mniej burzy i bardziej ceni to, co już istnieje, a także uczy się od tradycyjnego budownictwa, np. w Meksyku. Chcą też więcej publicznych konkursów na budynki mieszkalne. Według Arienzo centrum stolicy Meksyku jest piękne, ale prawie puste i mało zagęszczone.

Co z tego dla polskiego czytelnika

Choć to historia z innego kontynentu, wątki są nam bliskie. Mieszkalnictwo, ochrona istniejących budynków zamiast wyburzeń i konkursy architektoniczne zamiast zamkniętych decyzji deweloperów to tematy również w polskich i europejskich miastach.

  • Rozbiórka kontra remont: coraz częściej pyta się, czy nowy budynek jest potrzebny, skoro można przebudować stary.
  • Demontowalne konstrukcje: pawilony i instalacje, które da się rozebrać i użyć ponownie, wpisują się w ten sam trend.
  • Lokalne materiały: wybór tego, co dostępne w okolicy, to podejście, które można stosować w każdym klimacie.

Czy Lanza Atelier rzeczywiście zdefiniuje następne 20 lat, pokaże czas. Na razie ich dorobek pokazuje, że prosty materiał i dobrze zadane pytanie mogą zmienić nawet zwykłą toaletę w miejsce spotkań.

Źródło: Dezeen – „Meet Lanza Atelier, Frida Escobedo’s pick for the most influential architect of the next 20 years”

InstaVanLife – kanał o podróżach kamperem na YouTube

codilab.pl inklouds.pl globecarp.pl